| تبليغات | X |
|
همانا انسان در دنیا تخته نشان تیرهای مرگ، و ثروتی است دستخوش تاراج مصیبت ها: با هر جرعه نوشیدنی، گلو رفتنی، و در هر لقمه ای، گلوگیر شدنی است، و بنده نعمتی بدست نیاورد جز آنکه نعمتی از دست بدهد، و روزی به عمرش افزوده نگردد جز با کم شدن روزی دیگر! پس ما یاران مرگیم و جان های ما هدف نابودی ها، پس چگونه به ماندن جاودانه امیدوار باشیم؟ در حالیکه گذشت شب و روز بنایی را بالا نبرده جز آنکه آن را ویران کرده و به اطراف پراکند!
+ نوشته شده در شنبه سی ام خرداد 1388ساعت 19:50 توسط بهروز پایروند
|
|
.jpg) |
