تبليغاتX
امام علی علیه السلام

کسی را که چهار چیز دادند، از چهار چیز محروم نباشد: با دعا از اجابت کردن، با توبه از پذیرفته شدن، با استغفار از آمرزش گناه، با شکرگزاری از فزونی نعمت ها 
+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم مرداد 1387ساعت 23:42  توسط بهروز پایروند  | 

دوست، دوست نیست مگر آن که حقوق برادرش را در سه جایگاه نگهبان باشد: در روزگار گرفتاری، آن هنگام که حضور ندارد و پس از مرگ 
+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم مرداد 1387ساعت 23:41  توسط بهروز پایروند  | 
دنیا گذرگاه عبور است، نه جای ماندن؛ و مردم دو دسته اند: یکی آن که خود را فروخت و به تباهی کشاند، و دیگری آن که خود را خرید و آزاد کرد.
+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم مرداد 1387ساعت 23:39  توسط بهروز پایروند  | 

خدا را فرشته ای است که هر روز بانگ می زند بزایید برای مردن، و فراهم آورید برای نابود شدن، و بسازید برای ویران گشتن.
+ نوشته شده در  یکشنبه بیستم مرداد 1387ساعت 23:38  توسط بهروز پایروند  | 
 

با سلام خدمت دوستان عزیز، عید بزرگ مبعث را به همه پیروان محمد صلی الله علیه و آله والسلم تبریک عرض می نمایم. امیدوارم همگی با اعمالمان باعث شادی قلب رسول خدا شویم. دوستان یکی از نشانه های پیروان آن حضرت بزرگ شمردن اعیاد اسلامی است، که شیعیان در شادی ائمه شادند و در غم آنها اندوهناک. متاسفانه خیلی از ماها به این روزهای بزرگ به چشم یک روز تعطیلی نگاه می کنیم و آن طور که باید و شاید این روزها را بزرگ نمی شماریم. و گاهی این اعیاد بزرگ و یا ایام شهادت ائمه اطهار به سادگی از روزهای عمر ما می گذرند. دوستان بزرگ شمردن این روزها کار سختی نیست. می توان با نصب یک پرچم بر سر در خانه یا مغازه، نوشتن یک متن در وبلاگ، یا حتی ارسال یک اس ام اس نسبت به این ایام احساس مسئولیت کرد، و البته از آنان که امکانات بیشتر مادی و معنوی دارند بیشتر انتظار می رود. مطمئن باشید که ائمه شاهد و ناظر اعمال ما هستند و اعمال نیک خالصانه ما باعث شادی آنها خواهد شد هر چند اندک باشد. در ادامه خطبه 95 نهج البلاغه که مرتبط با این روز است را می آورم ودر پایان حکمت  131 را . التماس دعا و یا علی

 

دوران جاهلیت و نعمت بعثت:
خدا پیامبر اسلام را زمانی مبعوث فرمود که مردم در حیرت و سرگردانی بودند، در فتنه ها به سر می بردند، هوی و هوس برآنها چیره شده، و خودبزرگ بینی و تکبر به لغزش های فراوانشان کشانده بود، و نادانیهای جاهلیت پست و خوارشان کرده، و در امور زندگی حیران و سرگردان بودند، و بلای جهل و نادانی دامنگیرشان بود. پس پیامبرصلی الله علیه و آله والسلم  در نصیحت و خیرخواهی نهایت تلاش را کرد، و آنان را به راه راست راهنمایی، و از راه حکمت و موعظه نیکو، مردم را به خدا دعوت کرد.     خطبه 95

 

درود خدا براو باد فرمود:(شنید مردی دنیا را نکوهش می کند.)
ای نکوهش کننده دنیا، که خود به غرور دنیا مغروری و با باطل های آن فریب خوردی! خود فریفته دنیایی و آن را نکوهش می کنی؟ آیا تو در دنیا جرمی مرتکب شده ای؟ یا دنیا به تو جرم کرده است؟ کی دنیا تو را سرگردان کرد؟ و در چه زمانی تو را فریب داد؟ آیا با گورهای پدرانت که پوسیده اند؟ (تورا فریب داد) یا آرامگاه مادرانت که در زیر خاک آرمیده اند؟ آیا با دو دست خویش بیماران را درمان کرده ای؟ و آنان را پرستاری کرده و در بستر خوابانده ای؟ درخواست شفای آنان را کرده، و از طبیبان داروی آنها را تقاضا کرده ای؟ در آن صبحگاهان که داروی تو به حال آنان سودی نداشت، و گریه تو فایده ای نکرد، و ترس تو آنان را سودی نرساند، و آنچه می خواستی بدست نیاوردی، و با نیروی خود نتوانستی مرگ را از آنان دور کنی. دنیا برای تو حال آنان را مثال زد، و با گورهایشان، گور خودت را به رخ تو کشید.
2- خوبیها و زیباییهای دنیا: همانا دنیا سرای راستی برای راست گویان، و خانه تندرستی برای دنیا شناسان، و خانه بی نیازی برای توشه گیران، و خانه پند، برای پندآموزان است. دنیا سجده گاه دوستان خدا، نمازگاه فرشتگان الهی، فرودگاه وحی خدا، و جایگاه تجارت دوستان خداست، که در آن رحمت خدا را بدست آورند، و بهشت را سود برند. چه کسی دنیا را نکوهش می کند؟ و جدا شدنش را اعلام داشته، و فریاد زد که ماندگار نیست، و از نابودی خود و اهلش خبر داده است؟ حال آنکه (دنیا) با بلای خود بلاها را نمونه آورد، و با شادمانی خود آنان را به شادمانی رساند. در آغاز شب به سلامت گذشت، اما در صبحگاهان با مصیبتی جانکاه بازگشت، تا مشتاق کند، و تهدید نماید، و بترساند، و هشدار دهد. پس مردمی در بامداد با پشیمانی، دنیا را نکوهش کردند، و مردمی دیگر در روز قیامت آن را می ستایند، دنیا حقایق را به یادشان آورد، یادآور آن شدند، از رویدادها برایشان حکایت کرد، او را تصدیق کردند، و اندرزشان داد، پند پذیرفتند.   حکمت 131

+ نوشته شده در  چهارشنبه نهم مرداد 1387ساعت 19:17  توسط بهروز پایروند  | 
درود خدا بر او باد فرمود: (امام علیه السلام وقتی از جنگ صفین برگشت و به قبرستان پشت دروازه کوفه رسید رو به مردگان کرد.)
ای ساکنان خانه های وحشت زا، و محله های خالی و گورهای تاریک، ای خفتگان در خاک، ای غریبان، ای تنها شدگان، ای وحشت زدگان، شما پیش از ما رفتید و ما در پی شما روانیم، و به شما خواهیم رسید. اما خانه هایتان! دیگران در آن سکونت گزیدند، و اما زنانتان! با دیگران ازدواج کردند، و اما اموال شما! در میان دیگران تقسیم شد! این خبری است که ما داریم، حال شما چه خبر دارید؟ ( سپس به اصحاب خود رو کرد و فرمود) بدانید که اگر اجازه سخن گفتن داشتند، شما را خبر می دادند که بهترین توشه تقواست.

+ نوشته شده در  سه شنبه یکم مرداد 1387ساعت 15:19  توسط بهروز پایروند  | 
بزرگی پروردگار در جانت، پدیده ها را در چشمت کوچک می نمایاند.
+ نوشته شده در  سه شنبه یکم مرداد 1387ساعت 15:15  توسط بهروز پایروند  |