|
از دست دادن فرصت اندوهبار است.
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 20:6  توسط بهروز پایروند
|
دو تن به خاطر من به هلاکت رسیدند: دوست افراط کننده، و دشمن دشنام دهنده.
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 20:3  توسط بهروز پایروند
|
چه بسا کسی که با نعمت هایی که به او رسیده به دام افتد، و با پرده پوشی بر گناه فریب خورد، و با ستایش شدن، آزمایش گردد؛ و خدا هیچ کس را همانند مهلت دادن نیازمود.
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 20:1  توسط بهروز پایروند
|
(شخصی از امام پرسید حال شما چگونه است؟) فرمود: چگونه خواهد بود حال کسی که در بقای خود ناپایدار، و در سلامتی بیمار است، و در آنجا که آسایش دارد مرگ او فرا می رسد!
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 19:58  توسط بهروز پایروند
|
هرگاه نیکوکاری بر روزگار و مردم غالب آید، اگر کسی به دیگران گمان بد برد، در حالیکه از او عمل زشتی آشکار نشده ستمکار است، و اگر بدی بر زمانه و مردم آن غالب شود، و کسی به دیگری خوش گمان باشد، خود را فریب داد.
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 19:57  توسط بهروز پایروند
|
سرمایه ای از عقل سودمندترنیست، و تنهایی تزسناک تر از خودبینی، و عقلی چون دور اندیشی، و بزرگواری چون تقوی، و همنشینی جون اخلاق خوش، و میراثی چون ادب، و رهبری چون توفیق الهی، و تجارتی چون عمل صالح، و سودی چون پاداش الهی، و پارسایی چون پرهیز از شبهات، و زهدی چون بی اعتنایی به دنیای حرام، و دانشی چون اندیشیدن، و عبادتی چون انجام واجبات، و ایمانی چون حیا و صبر، و خویشاوندی چون فروتنی، و شرافتی چون دانش، و عزتی چون بردباری، و پشتیبانی چون مطمئن تر از مشورت کردن نیست.
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 19:55  توسط بهروز پایروند
|
هر کس ما اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم را دوست بدارد، پس باید فقر را چونان لباس رویین بپذیرد. (یعنی آماده انواع محرومیت ها باشد.)
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم خرداد 1387ساعت 23:47  توسط بهروز پایروند
|
(پس از بازگشت از جنگ صفین یکی از یاران دوست داشتنی امام، سهل بن حنیف از دنیا رفت.)
اگر کوهی مرا دوست بدارد، در هم فرو می ریزد. (یعنی مصیبت ها به سرعت به سراغ او می آید، که این سرنوشت در انتظار پرهیزگاران و برگزیدگان خداست، همانند آن در حکمت 112 آمده است)
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم خرداد 1387ساعت 23:47  توسط بهروز پایروند
|
فرمان خدا را برپا ندارد، جز آن کس که در اجرای حق مدارا نکند، سازشکار نباشد، و پیرو آرزوها نگردد.
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم خرداد 1387ساعت 23:46  توسط بهروز پایروند
|
ما تکیه گاه میانه ایم، عقب ماندگان به ما می رسند، و پیش تاختگان به ما باز می گردند.
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم خرداد 1387ساعت 23:43  توسط بهروز پایروند
|
به رگ های درونی انسان پاره گوشتی آویخته که شگرف ترین اعضای درونی اوست، و آن قلب است، که چیزهایی از حکمت و چیزهایی متفاوت با آن، در او وجود دارد. پس اگر در دل امیدی پدید آید، طمع آن را خوارگرداند، و اگر طمع به آن هجوم آورد حرص آن را تباه سازد، و اگر نومیدی بر آن چیره شود، تاسف خوردن آن را از پای در آورد، اگر خشمناک شود کینه توزی آن فزونی یابد و آرام نگیرد، اگر به خشنودی دست یابد، خویشتن داری را از یاد برد، و اگر ترس آن را فراگیرد پرهیز کردن آن را مشغول سازد.
و اگر به گشایشی برسد، دچار غفلت زدگی شود، و اگر مالی بدست آورد، بی نیازی آن را به سرکشی کشاند، و اگر مصیبت ناگواری به آن برسد، بی صبری رسوایش کند، و اگر به تهیدستی مبتلا گردد، بلاها او را مشغول سازد، و اگر گرسنگی بی تابش کند، ناتوانی آن را از پای درآورد، و اگر زیادی سیر شود، سیری آن را زیان رساند، پس هرگونه کندروی برای آن زیانبار، و هرگونه تندروی برای آن فساد آفرین است
+ نوشته شده در یکشنبه پنجم خرداد 1387ساعت 9:26  توسط بهروز پایروند
|
|