امام علی علیه السلام

حکمت 77

ضراربن ضمره ضبایی از یاران امام به شام رفت بر معاویه وارد شد. معاویه از او خواست از حالات امام بگوید، گفت علی علیه السلام را در حالی دیدم که شب پرده های خود را افکنده بود، و او را در محراب ایستاده، محاسن را بدست گرفته، چون مار گزیده به خود می پیچد، و محزون می گریست و می گفت: ای دنیا! ای دنیای حرام! از من دور شو، آیا برای من خودنمایی می کنی؟ یا شیفته من شده ای تا روزی در دل من جای گیری؟ هرگز مباد! غیر مرا بفریب، که مرا در تو هیچ نیازی نیست، تو را سه طلاقه کرده ام، تا بازگشتی نباشد، دوران زندگی تو کوتاه، ارزش تو اندک، و آرزوی تو پست است. آه از توشه اندک، و درازی راه، و دوری منزل، و عظمت روز قیامت!

+ نوشته شده در سه شنبه سی ام بهمن 1386ساعت 7:21 توسط بهروز پایروند |

حکمت 76

حوادث اگر همانند یکدیگر بودند، آخرین را با آغازین مقایسه و ارزیابی می کنند

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 9:13 توسط بهروز پایروند |

حکمت 75

هر چیزی که شمردنی است پایان می پذیرد، و هر چه را که انتظار می کشیدی خواهد رسید

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 9:11 توسط بهروز پایروند |

حکمت 74

انسان با نفسی که می کشد، قدمی به سوی مرگ می رود.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 9:8 توسط بهروز پایروند |

حکمت 73

کسی که خود را رهبر مردم قرار داد، باید پیش از آنکه به تعلیم دیگران پردازد، خود را بسازد، و پیش از آنکه به گفتار تربیت کند، با کردار تعلیم دهد، زیرا آن کس که خود را تعلیم دهد و ادب کند سزاوارتر به تعظیم است از آنکه دیگری را تعلیم دهد و ادب بیاموزد.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 9:6 توسط بهروز پایروند |

حکمت 72

دنیا بدن ها را فرسوده، و آرزوها را تازه می کند، مرگ را نزدیک و خواسته ها را دور و دراز می سازد، کسی که به آن دست یافت خسته می شود، و آن که به دنیا نرسید رنج می برد.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 9:4 توسط بهروز پایروند |

حکمت 71

چون عقل کامل گردد سخن اندک شود.

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 8:59 توسط بهروز پایروند |

حکمت 70

نادان را یا تندرو یا کندرو می بینی .

+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم بهمن 1386ساعت 22:14 توسط بهروز پایروند |

حکمت 69

اگر به آنچه می خواستی نرسیدی، از آنچه هستی نگران مباش .

+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم بهمن 1386ساعت 22:10 توسط بهروز پایروند |

حکمت 68

عفت ورزیدن زینت فقر، و شکر گذاری زینت بی نیازی است.