|
لَو لَم یَتَوعَّدِ اللهُ عَلی مَعصیَتِهِ لَکانَ یَجِبُ ألّا یُعصَی شُکراً لِنِعَمِهِ اگر خداوند (مردم را به وسیله انبیاء) بر معصیت و نافرمانی خود نترسانیده بود، برای سپاسگزاری از نعمت های او واجب بود او را معصیت نکنند. "If Allah did not warn (people) against disobeying Him, giving thanks for His bounties would be obligatory (for them) that they should not disobey in."
+ نوشته شده در چهارشنبه سوم خرداد 1391ساعت 21:3  توسط بهروز پایروند
|
اَلرَّحیلُ وَشیکٌ کوچ کردن (از دنیا رفتن) نزدیک است. (خردمند کسی است که توشه برداشته ، هنگام رسیدن مرگ ، آماده باشد.) "Departure is night. (A wise traveler is he who takes provision before starting his journey to be prepared for his death.)"
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1391ساعت 5:24  توسط بهروز پایروند
|
بَینَکُم وَ بَینَ المَوعِظَةِ حِجابٌ مِنَ الغِرَّةِ میان شما و نصیحت ، پرده ای از غفلت است. "There is the curtain of negligent between you and admonition."
+ نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم اردیبهشت 1391ساعت 19:7  توسط بهروز پایروند
|
القَنَاعَةُ مالٌ لا یَنفَدُ قناعت ثروتی است که تمامی ندارد. "Contentedness is the wealth which does not finish."
+ نوشته شده در چهارشنبه ششم اردیبهشت 1391ساعت 22:38  توسط بهروز پایروند
|
مَنِ استَبَدَّ بِرَایِهِ هَلَکَ وَ مَن شَاوَرَ الرِّجالَ شَارَکَها فی عُقُولِها هر کس خودرایی را انتخاب کند ، هلاک گردد و هر کس با مردم مشورت کند با آنان در خردهایشان شریک می شود. "He, who chose selfishness, will perish and the one who consults with (conserving) persons has shared in their intellects."
+ نوشته شده در جمعه یکم اردیبهشت 1391ساعت 22:56  توسط بهروز پایروند
|
عَرَفتُ اللهَ سُبحانَهُ بِفَسخِ العَزَائِمِ وَ حلِّ العُقُودِ وَ نَقضِ الهِمَمِ من خداوند سبحان را با بر هم زدن تصمیم ها ، گشودن گره ها و شکستن همت ها شناختم. "I knew Allah, the Glorified , by cancling the decition , and opening the ties (solving problems) and by disturbing (lofty) purposes."
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم فروردین 1391ساعت 0:5  توسط بهروز پایروند
|
مَن صَارَعَ الحَقَّ صَرَعَهُ هر کس با حق گلاویز شود حق او را به زمین می افکند. "Whoever challenges with the truth, it will knock him down."
+ نوشته شده در شنبه نوزدهم فروردین 1391ساعت 0:32  توسط بهروز پایروند
|
إنَّ هَذِهِ القَلُوب َ تَمَلُّ الأبدَانُ، فَابتَغُوا لَهَا طَرَائفَ الحِکَمِ این دل ها(گاهی هم) احساس تنگنا می کنند و به ستوه می آیند، همچنان که بدن ها خسته می شوند، پس برای آنها سخنان زیبای حکمت آمیز بجویید. "Hearts (sometimes) feel sorrow, like bodies, became tired. Therefore, seek some beautiful wise words for them."
+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم فروردین 1391ساعت 8:7  توسط بهروز پایروند
|
مَا لِابنِ آدَمَ وَالفَخرِ؟ أَوُّلُهُ نُطفَةٌ وَ آخِرُهُ جیفَةٌ، وَ لَا یَرزُقُ نَفسَهُ وَ لَا یَدفَعُ حَتفَهُ برای چه فرزند آدم به خود فخر و مباهات کند؟ (با اینکه) آغاز وجودش نطفه است و آخرش لاشه، نمی تواند خود را روزی دهد و نمی تواند مرگ را از خویشتن دور کند. "Why the son of Adam boasts while his initiation was life-germ and his end is a corps, he can not sustain his self , nor can he repel death?"
+ نوشته شده در جمعه یازدهم فروردین 1391ساعت 12:24  توسط بهروز پایروند
|
ضَع فَخرَکَ و احطُط کِبرَکَ وَ اذکُر قَبرَکَ افتخار و به خود بالیدن را کنار بگذار و تکبر و خودبزرگ بینی را ساقط کن و به یاد قبرت باش. "Abandon your boasting , leave your pride and remember your grave."
+ نوشته شده در جمعه بیست و ششم اسفند 1390ساعت 17:28  توسط بهروز پایروند
|
|
|